آي پد کابوس اورولي
اپل عادت دارد هر چند سال يک بار، وسيله جديدي رونمايي کند که دنيا را تکان ميدهد. آخرين دستاورد بزرگ اپل و استيو جابز، کامپيوتر تبلت iPad است که بيش از يک هفته از رونمايي آن نميگذرد. اما آيپد ما را به اين فکر کهنه فرو ميبرد که در آينده چه فناوريهايي به تحقق خواهد پيوست و چه چيزي در انتظار انسان خواهد بود.
اورول معتقد است انسان به دست آنچه از آن هراس دارد، به نابودي کشيده خواهد شد. اما آلدوس بر خلاف همتاي خود بر اين باور است که چيزهايي که دوست شان داريم، در نهايت ما را از بين ميبرند.
با گسترش اينترنت، کابوس اورولي هم به يک امکان واقع بينانه و محتمل تبديل شده است، زيرا شبکهها امکان نظارت و کنترل وسيع را همانند کتاب 1984 فراهم آورده است.
تا چندي پيش کابوس هاکسلي بسيار دور از ذهن و غير منطقي به نظر ميرسيد، اما اين کابوس دو سال پيش با عرضه آيفون قوت گرفت. ابتدا بسياري از منتقدان، اولين گوشي موبايل اپل را دست کم گرفتند، اما آيفون خيلي زود بازار موبايل را قبضه کرد.
نقطه عطف آيفون اين بود که اين دستگاه مانند کامپيوتر قدرتمندي است که ميتوان با آن تماس نيز برقرار کرد. اما قدرت رايانش آيفون بر وجه ديگر آن ميچربيد. در واقع دليل عرضه آيپاد تاچ همين بود. آيپاد تاچ از همان سيستم عامل آيفون بهره ميگيرد و تنها تفاوت آن با آيفون، نبود امکان برقراري تماس تلفني است.
یک سال پس از عرضه آيفون، استراتژي اپل براي مانور بيشتر روي قدرت رايانش اين محصول با راه اندازي فروشگاه نرمافزاري آنلاين خود يعني App Store نمود پيدا کرد. اين فروشگاه موج وسيعي از طراحان نرمافزاري را به خود جذب کرد، به طوري که در حال حاضر بيش از 100 هزار برنامه براي پلات فورم آيفون نوشته شده و سه ميليون بار از اين فروشگاه دانلود شده است.
جوکي درباره آيفون ساخته شده که ما را به کابوس هاکسلي نزديک ميکند. مردي از سر کار به خانه باز ميگردد و با ديدن همسرش ميگويد: عزيزم، يک خبر بد دارم؛ يک برنامه (App) جاي من را در اداره گرفت!
آيفون احساسات کاربران را بر ميانگيزد. مصرف کنندگان با شيفتگي فراوان از آيفون صحبت ميکنند، به نسبت به آن احساس وابستگي ميکنند و مرتب نرمافزارهاي مختلف دانلود ميکنند. اما از همه مهم تر، کاربران بيشتر و بيشتر از کامپيوترهاي شخصي خود فاصله ميگيرند و به آيفون چنگ مياندازند و خيلي زود متوجه ميشوند آيفون به درگاه اصلي آنها براي ورود به اينترنت تبديل شده است.
منتقدان و مخالفان آيپد ميگويند اين دستگاه فقط يک آيپاد تاچ بزرگ تر است. اما هدف اصلي از عرضه آيپد هم دقيقا همين است. اشکال آيفون يا آيپاد تاچ نسبت به آيپد، همين اندازه کوچکترشان است. صفحه نمايش آيپد بزرگ تر و بهتر است، پردازنده قوي تر و قدرت گرافيکي برتري دارد. در اينجا شاهد نوعي مسابقه هستيم. بنابراين صفحه نمايش بزرگ تر، راه را براي انقلاب ديگري در بازار نرمافزارها هموار ميکند.
اولين نسخه آيفون سر و صداي خيليها را درآورد. اين گوشي برخلاف گوشيهاي رقيب دوربين، کيبورد فيزيکي، اسلات USB و باتري قابل تعويض نداشت و از فلش پشتيباني نميکرد، اما به قول استفن فراي نويسنده، بازيگر و کمدين مطرح انگليسي، تمام اين کمبودها ظرف چند ثانيه از بين ميرود، به طوري که وقتي آيفون دست تان ميگيريد، تعامل با اين شي جادويي چنان لذت بخش است که هيچ سخنراني پر طمطراق يا هيچ فيلم ويديويي از عهده توصيف آن بر نميآيد.
آيفون حکم داروي توهم زاي داستان دنياي نو قشنگ هاکسلي را دارد که هوش و حواس را از مصرف کنندگان خود ميبرد و آنها را غرق در لذت ميکند. همان طور که آيفون، بازار گوشيهاي موبايل را به طور اجتناب ناپذيري تحت تاثير خود قرار داد، آيپد هم ممکن است به همين شکل، بازار رسانهها و کامپيوترهاي شخصي را متحول کند.
اگر چنين اتفاقي به تحقق بپيوندد، اپل به بزرگ ترين دربان دنياي آنلاين تبديل خواهد شد. اين بدان معناست که اپل قدرت فوقالعادهاي در کنترل کاربران و دنياي آنلاين پيدا ميکند که ممکن است دنياي کنوني را به همان کابوسي که اورول در 1984 به تصوير ميکشد، نزديک کند.
گوشيهاي زيادي به عنوان رقيب و حتي قاتل آيفون مطرح شده و خيلي زود به فراموشي سپرده شدند و چيزي به پاي آيفون نرسيده است. آيپد (مثل آيفون در دنياي تلفن همراه) تعريف جديدي از يک کامپيوتر شخصي را ارايه ميکند و احتمالا رقيبي به گرد پاي آن نخواهد رسيد. شايد کابوس اورولي، با ابزارهاي هاکسلي که همان آيپد و آيفون اپل هستند، سرانجام به واقعيت بپيوندد.
برگرفته از: گاردين
ترجمه: علي ارسلان شهلا
منبع: تبیان
