معرفی مثنوی طاقدیس
مثنوى «طاقدیس» اثر طبع و قریحه مرحوم حاج ملااحمد فاضل نراقى، متخلص به «صفائى» است . این منظومه گهربار، شامل مواعظ عارفانه و روحانى، آمیخته به لطایف و ظرایف ادبى است . سراینده خوش ذوق و فاضل این مثنوى بلند، توانسته است بسیارى از احكام و اوامر الهى و فصلهایى از مبانى اصول و فروع دین مبین اسلام را با زبان شعر و ذوق در هم آمیزد و بر ملاحت و حلاوت مفاهیم دینى بیفزاید.
این مثنوى عرفانى، به جهات فراوانى، شبیه و دنبالهروى مثنوى معنوى، اثر مولانا جلال الدین رومى است. مرحوم نراقى به شیوه مثنوى مولوى، با نقل حكایات و نكتههاى لطیف اخلاقى و عرفانى، بر آن است كه خواننده خود را هر چه بیشتر با معارف دینى و معرفتهاى معنوى آشنا سازد.
گفتنى است «طاقدیس» كه در لغت به معناى «طاق مانند» است. نام تخت «خسرو پرویز» بوده كه بر آن جمیع حالات فلكى و نجومى نقش بسته است. نراقى، طاقدیس را در چهار «صفه» ترتیب داده است و به همان شیوه مثنوى معنوى، هیچ ترتیب و ترتبى در مباحث و صفههاى آن رعایت نكرده است. انتشارات امیركبیر در سال 1362، اقدام به چاپ این اثر گرانبها كرد .
